به گزارش پرشین خبر؛ ایرج صدای خوش را از پدر به ارث برده بود و در کودکی با تعزیه خوانی، نشان داد در صدای نابالغ، اما شش دانگ و رسای خود استعدادی عظیمی نهفته است.
در دوران جوانی و پس از کوچ به تهران، به ابوالحسن صبا معرفی شد و سال ۱۳۳۶ به مکتب این موسیقیدان یگانه زمان راه یافت.
ایرج پس از سال ها بهره از محضر ابوالحسن صبا با سفارش وی در برنامه های موسیقایی ‘گلها” و “برگ سبز” که در رادیو تولید می شد، به اجرا پرداخت و در کنار آن، با شاگردی بزرگانی چون روح الله خالدی، ناصر افتتاح، داود پیرنیا و علی تجویدی به دانش موسیقی و آواز خوانی خود افزود.
سال ۱۳۴۴ نقطه عطف کارنامه هنری ایرج بود و سیامک یاسمی با پخش چند ترانه با صدای ایرج در فیلم جریان ساز “گنج قارون” که با لب خوانی مرحوم فردین همراه بود، شهرت و محبوبیت فراوانی به او بخشید.
همکاری ایرج و فردین گرچه به بحث های حاشیه ای بین این دو منجر شد، اما ایرج در مورد آقای سینمای ایران گفته بود:
“فکر میکنم فردین به لحاظ کار هنری خیلی خوب بود، مخصوصاً تقلید صدا، خیلی از من بهتر پلی بک میکرد. دو نفر بودیم که روی یک صدا کار میکردیم. هیچ کدام مثل فردین حق مطلب را درباره کارهای من ادا نکرد. خودش هم میخواند و صدای قشنگی داشت.”
“پیرهن صورتی” نخستین ترانه ای بود که ایرج خواند و با ترانه “من یه پرنده ام” در خاطره ها جا خوش کرد.
ایرج در دوران فعالیت هنری خود بیش از ۲ هزار آواز و تصنیف و ترانه خواند و صدای او در ۱۰۵ فیلم سینمایی پخش شد.
صدای ایرج همواره مورد تحسین و تمجید قرار گرفته است.
۹ شهریور ۱۳۹۲ در مراسمی که به مناسبت تجلیل از ایرج برگزار شد، محمدرضا شجریان گفت: “صدای ایرج در تاریخ آواز خوانی ما یک متر و معیار است و هر کس بخواهد در بالاترین حد حنجره، صدایی را مثال بزند میگوید، صدا شبیه صدای ایرج است.”
ایرج سال ها پیش در مصاحبه ای در پاسخ به اینکه بزرگترین افتخارت چیست، گفته بود: هیچ وقت شبیه هیچکس نخواندم.
امید غیاثوند نویسنده و منتقد سینما
پایگاه خبری تحلیلی پرشین خبر در راستای اطلاع رسانی صحیح، اخبار تحلیلی اقتصادی – اجتماعی را منتشر می نماید.