استفاده از متخصصان ایرانی در میدان نفتی آب تیمور ضروری است
استفاده از متخصصان ایرانی در میدان نفتی آب تیمور ضروری است
در صنعت نفت، گاهی سرنوشت یک میدان تنها با انتخاب توسعه‌ دهنده آن رقم می‌خورد؛ انتخابی که می‌تواند یک ظرفیت ملی را به موتور محرک اقتصاد کشور تبدیل کند یا سال‌ها آن را در چرخه تأخیر و فرصت‌سوزی گرفتار سازد.

به گزارش پرشین خبر؛ اکنون در حالی که بحث توسعه میدان نفتی آب‌ تیمور بار دیگر در محافل تخصصی مطرح شده، باید اذعات کرد که آب‌تیمور فقط یک میدان نفتی نیست؛ یکی از معدود فرصت‌های بزرگ باقی‌مانده برای جهش تولید نفوعی ملی تبدیل می‌شود.

در چنین شرایطی، مطرح شدن نام شرکتی که کارنامه آن بیشتر با پروژه‌های عمرانی و زیرساختی گره خورده تا توسعه میادین نفت و گاز، توجه بسیاری از کارشناسان را جلب کرده است. پرسش اصلی اینجت ایران است.

به همین دلیل هر تصمیم درباره آینده این میدان، فراتر از یک قرارداد اجرایی، به موضاست که بر چه مبنایی چنین گزینه‌ای در کنار یا حتی پیش روی شرکت‌های صاحب‌ تجربه قرار گرفته و آیا همه ابعاد فنی، مالی و راهبردی این انتخاب احتمالی به‌ درستی مورد ارزیابی قرار گرفته است؟

به گزارش خبرگزاری تسنیم، در حالی که میدان نفتی آب‌ تیمور به‌ عنوان یکی از بزرگ‌ترین ظرفیت‌های توسعه‌ نیافته صنعت نفت ایران شناخته می‌شود و مطالعات مختلف طی سال‌های گذشته از امکان افزایش چشمگیر تولید این میدان سخن گفته‌اند، زمزمه‌هایی درباره تلاش برای ورود شرکت ترکیه‌ای VEO به پروژه توسعه این میدان، پرسش‌های متعددی را در میان کارشناسان صنعت نفت ایجاد کرده است.

بررسی اطلاعات منتشر شده در وب‌ سایت رسمی VEO نشان می‌دهد عمده سوابق و پروژه‌های معرفی‌شده این شرکت در حوزه‌های عمرانی، محیط زیست، تصفیه‌خانه‌های آب و فاضلاب، سدسازی، زیرساخت‌های شهری، راه‌آهن، راه‌سازی و پروژه‌های مشابه متمرکز است.
کارشناسان معتقدند تجربه‌های گذشته صنعت نفت ایران نشان داده واگذاری پروژه‌های عظیم و راهبردی به مجموعه‌های فاقد سابقه کافی، می‌تواند سال‌ها توسعه میادین را به تعویق بیندازد و هزینه‌های سنگینی به کشور تحمیل کند. از همین رو انتظار می‌رود هرگونه تصمیم درباره توسعه میدان آب‌تیمور صرفاً بر اساس ارزیابی‌های دقیق فنی، مالی و تخصصی و در فضایی کاملاً شفاف انجام شود.

آب‌ تیمور ظرفیتی ملی برای صنعت نفت ایران است و تصمیم‌گیری درباره آینده آن، نیازمند پاسخ روشن به یک پرسش اساسی است: آیا شرکت معرفی‌شده سابقه و توان لازم برای توسعه یکی از مهم‌ترین میادین نفتی کشور را در اختیار دارد؟ پرسش مهم‌تر آنکه آیا شرکت ملی نفت ایران واقعاً گزینه دیگری برای توسعه این میدان در اختیار ندارد؟

میدانی که در سال‌های گذشته شرکت‌های معتبر بین‌المللی و همچنین مجموعه‌های توانمند داخلی برای توسعه آن اعلام آمادگی کرده‌اند، چگونه امروز به نقطه‌ای رسیده است که نام یک شرکت ترکیه‌ای با سابقه محدود و بدون کارنامه شناخته‌شده در توسعه میادین نفت و گاز به عنوان گزینه توسعه آن مطرح می‌شود؟

آب‌ تیمور یک پروژه معمولی عمرانی نیست؛ این میدان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های راهبردی صنعت نفت ایران به شمار می‌رود و هر تصمیم اشتباه درباره آن می‌تواند سال‌ها توسعه این میدان را به تأخیر انداخته و میلیاردها دلار منافع بالقوه کشور را تحت تأثیر قرار دهد.
از همین رو انتظار می‌رود وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران، پیش از هرگونه تصمیم‌گیری، جزئیات ارزیابی فنی، مالی و تخصصی گزینه‌های مطرح برای توسعه این میدان را به‌صورت شفاف تشریح کنند تا مشخص شود بر چه مبنایی ممکن است یک شرکت فاقد سابقه شناخته‌ شده در توسعه میادین نفتی، در کنار یا حتی پیش از گزینه‌های باتجربه داخلی و خارجی قرار داده شود.

در پایان باید تاکید کرد این شرکت، ترکیه VEO سابقه مشخص و قابل توجهی از توسعه میادین نفتی، مدیریت مخازن هیدروکربوری، حفاری توسعه‌ای، افزایش ضریب بازیافت یا اجرای پروژه‌های بزرگ بالادستی نفت و گاز مشاهده نمی‌شود. ابن پروژه های عظیم ملی قطعا با استفاده از نیروهای متخصص داخلی با صرفه جویی ارزی به سرانجام می رسد.