به گزارش پرشین خبر؛ فرانک سیناترا صدای گرم و گیرایی داشت، در سینما به اوج رسید، سیاستمداران از رونالد ریگان تا ژاک شیراک مجذوب ترانه های او بودند، در شوهای تلویزیونی می درخشید، به زنان عشق می ورزید، از اعتیاد به الکل جان به در برد، افسردگی را شکست داد و متهم بود که با مافیا همکاری می کند.
ورود «اف بی ای» به پرونده «آقای صدا» از دهه ۱۹۴۰ میلادی آغاز شد، زمانی که ماموران با زیر نظر گرفتن فرانک سیناترا، متوجه ارتباط او با چهره های مرتبط با مافیا و جرایم این سازمان شدند، چهرههایی که بسیاری از آنها در همان کلوپهای شبانه، کازینوها و محافل هالیوودی که فرانک سیناترا در آنها رفت و آمد داشت، تردد میکردند.
شک ماموران “اف بی آی” به پیوند فرانک سیناترا با مافیا طی چند دهه ادامه یافت، اما دهه ۷۰ میلادی انتشار عکسی از او در کنار راسل بوفالینو و اندرو روسو(اندی موش) روسای خانواده مافیایی بوفالینو و کلمبو در نیویورک در حالی که اسلحه ای به کمر داشت، ظن رابطه وی با مافیا را تقویت کرد.
پرونده فرانک سیناترا به حدود ۲۰۰۰ صفحه افزایش یافت که پر از یادداشتهای نظارتی، مصاحبهها و گزارشهای جمعآوری شده در طول چهار دهه بود، اما با وجود حجم زیاد پرونده، فرانک سیناترا به هیچ جرمی محکوم نشد.

با وجود این زندگی پر حاشیه، فرانک سیناترا جایگاه کم نظیری در موسیقی بدست آورد و بیش از ۱۵۰ میلیون نسخه از آثار او در فهرست پر فروشترین هنرمندان موسیقی قرار دارد و مجله رولینگ استون او را به عنوان بزرگترین خواننده قرن بیستم معرفی کرده است.
فرانک سیناترا همچنین توانست جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در «از اینجا تا ابدیت» را کسب کند.
شخصیت «جان فونتین» در «پدر خوانده» فرانسیس فورد کاپولا کنایه ای به فرانک سیناترا است.
وی طی حیات خود با «نانسی بارباتو» ازدواج کرد و با «اوا گاردنر»، «میا فارو» و «باربارا مارکس» نیز رابطه داشت، اما اوا گاردنر محبوبیت ترین شریک زندگی او بود.
فرانک سیناترا ۱۴ می سال ۱۹۹۸ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
وی سالها پیش در مصاحبهای گفته بود: اگر موسیقی نبود، زندگی من وقف جرم و جنایت می شد.
امید غیاثوند نویسنده و منتقد سینما























پایگاه خبری تحلیلی پرشین خبر در راستای اطلاع رسانی صحیح، اخبار تحلیلی اقتصادی – اجتماعی را منتشر می نماید.